۱۳۸۹ آذر ۴, پنجشنبه

خیلی دور، خیلی نزدیک


زمان هایی است که می اندیشی نزدیکی؛ ولی نشانه هایی می یابی که می فهمی بسیار دوری.

این یادداشت ها تلاشی است برای خیلی نزدیک بودن؛ برای در نقد بودن.


نامگذاری آن ارجاعی است به نگاهی اسطوره ای به مفهوم یادداشت در کتاب
The Nots on Synthesis of Form
"یادداشت هایی در همنهادی فرم" کریستوفر الکساندر که در سال های دهه ی 60 م. نوشته شد. [کاوه بذرافکن]